3 mei 2013 : Chemo #2 - dag 1

Categorie:  Reacties: 0

Papa had het druk gister, dus onder het mom “goed nieuws = geen nieuws”, heb ik hem een dagje vrij gegeven.
 
En vandaag is het dubbel feest !!
 

Ik mag terug naar het ziekenhuis EN oma Zonnebloem is jarig!! Ik weet niet precies hoe oud ze is geworden, maar mijn papa zegt dat ze geboren is in de tijd van de strobalen-oorlog en dat ze toen nog met houten kogels schoten!! Wow, dat is echt LANG geleden zeg.. ;-)
 
Vanmorgen heb ik mama mij naar het ziekenhuis laten rijden, zodat ik lekker nog even kon ontspannen achter in de auto. Eenmaal aangekomen, wist ik precies waar ik moest zijn en GELUKKIG, mijn fiets stond er nog.
Alle zusters herkende mij nog en waren ook heel blij dat ik er weer was. Ze hadden nu een nieuwe kamer voor me: een met uitzicht op de speeltuin van het dakterras.. Lief bedoeld, maar toch een beetje jammer dat ik zelf niet naar buiten mag. De kamer is wel groter dan de vorige en we hebben nu een echte deur in de WC ipv een schuifdeur. Lekker belangrijk zal je zeggen, maar toch wel fijn dat die goed dicht kan als papa, mama of ikzelf een belangrijke boodschap heeft voor Mandela.
 
Ik was nog niet op mijn kamer of ze hadden de paal al weer geïnstalleerd met 4 zakken en 2 spuiten. Een uur later zat de eerste chemo er al weer in.. check, dat schiet lekker op.
 
Aangezien oma en opa vanavond langs zouden komen, had ik nog mooi tijd om de vlaggen en slingers op te hangen. Zo, even zoeken… sjips, vergeten. Nouja, ik heb eigenlijk toch niks te doen, dus heb ik ze zelf maar even in elkaar geknutseld! En oma vond ze echt mooi, alsof ze uit de winkel kwamen.. Ze zag het verschil niet eens #trots.
Toen oma, opa, tante Inge en natuurlijk papa er waren, hebben Morris en ik het “lang zal ze leven” ingestart. Oma was er stil van! Gelukkig, dan hebben we dat ook weer gehad. Oh nee, we (lees: tante Inge) hadden nog een cadeau voor oma gehaald.. Een hele mooie parel voor aan de ketting.
 
De dokter kwam ook nog even langs. Ik denk: die komt oma feliciteren, maar helaas, hij moest mij hebben. Hij kwam even kijken hoe het met mij gaat en warempel: het gaat goed! Zo voel ik me ook, dus dat is niet heel verassend.
Ze hebben nog even naar mijn benen gekeken, omdat mijn papa vind dat ik aan het einde van de dag begin te lopen als een eendje. De dokter zei dat het waarschijnlijk niks ernstigs is en dat we het gewoon even in de gaten moeten houden. Kan zijn dat er door de chemo een ontsteking aan het ontstaan is of dat het toch gewoon een verrekte spier is. Zou ook niet heel vreemd zijn, want ik heb afgelopen zondag de ronde van Vlaanderen (weliswaar in Zeeland) gefietst op een “iets te klein” fietsje.
Morgen gaan ze weer bloed afnemen, dus dan weten we meer.
 
Ze hadden ook nog ander goed nieuws.. misschien mag ik zondag al weer naar huis. Deze kuur duurt maar 3 dagen en als die klaar is mag ik naar huis.
We zullen wel zien! Tante Inge blijft ook fijn bij ons in Nijmegen, dus het is hier toch wel gezellig!
 
En oh, Tom (niet van Bram, maar van Vera) heeft een HEEL mooi logo gemaakt voor de website. Sneak preview? Hmmm… moet er nog even over nadenken.. wordt vervolgd.
 
Slaap lekker allemaal!
 

Commentaren

Blog post heeft op dit moment nog geen reacties.
Om een reactie te plaatsen moet u inloggen. Aan de rechterkant van de pagina kunt u een keuze maken uit inloggen met Facebook, LiveID, LinkedIn of OpenID.