14 april 2013 deel II : Chemo #1 klaar! Blij dat de dag voorbij is..

Categorie:  Reacties: 0

Wat een dag. De hele dag heb ik niks kunnen eten, vanwege het feit dat ik bang was om opnieuw te spugen en ook omdat ik pijn had in mijn mond.
 Vanmorgen vertelde papa mij dat ze vanmiddag een sonde zouden gaan inbrengen, omdat dat beter zou zijn voor mij. Dan hoeven we namelijk geen spelletjes meer te doen om wel/niet eten en het grootste voordeel zou zijn dat ik mijn medicijnen niet meer via mijn mond hoef te slikken. Ik dacht, ik zeg maar: “ja, is goed papa”, dan ben ik er tenminste vanaf en straks zien we wel weer verder..
 

Ik heb, ondanks dat ik niks heb gegeten en nauwelijks iets heb gedronken, toch een hele leuke dag gehad. Om 12.00u waren Niki en Isa er met een taartje, want Niki was schijnbaar alweer 28 geworden.. Papa zei dat dit al speelt van VOOR mijn geboorte, dus als dat even snel uittel, dan komt ze zeker boven de dertig. Ik heb er verder maar niet meer naar gevraagd, want papa zegt dat dat niet zo netjes is ;-)
 Verder zijn vandaag Sanne, Tineke en Hanneke langsgekomen. Altijd als mama moet werken, dan gaan we even spelen in het huis waar zij wonen.. dolle boel altijd. Ook Morris speelt altijd met hen, dus die vond het ook erg leuk!! Ik had niet zo’n zin om te lopen en papa had geen zin om mij te tillen, dus ben ik van ellende maar weer op de fiets gestapt, aangezien ik het ook niet kon maken om te blijven liggen. Ze waren tenslotte helemaal uit Eersel, speciaal voor mij, naar Nijmegen gekomen.. Echt superlief!!
 
Toen was het ineens 16.00u. Leonie haar dienst was begonnen en helaas waren ze niet vergeten dat die sonde in mijn neus moest.. Ik heb me nog kort proberen te verzetten, maar papa hield me vast en 2 lieve zusters zeiden dat dit goed voor me was, nou, het zal wel!! Wat een rot gevoel! Kriebel in mijn neus, kokhalsneigingen als het slangetje door mijn slokdarm gaat en vervolgens plakken ze nog even vrolijk twee stickers op mijn wang en een op mijn neus... Damn!
 Terug op de kamer leek het even goed te gaan, maar na een half uur moest ik overgeven en kwam er een slangetje door mijn mond naar buiten.. Poging 2. Nog heviger verzet, heel het ziekenhuis bij elkaar geschreeuwd, maar niemand kwam me helpen, belachelijk! Luister goed, als er straks iemand anders schreeuwt, dan ga ik dus ook mooi niet meer helpen hoor!!
 
Papa is met Morris naar huis gegaan en ik ben lekker op bed gaan liggen met mama. M’n bami was inmiddels koud, maar dat was niet zo erg. Ik heb een paar happen geprobeerd te eten en daarna nog een hapje worstenbrood (met tomatensoep natuurlijk) en heel even voor de 235e keer naar Cars gekeken.. Blijft spannend ;-)
 
Ik was heerlijk in dromenland, tot om 22.00u ik weer moest overgeven en ja hoor, weer dat stomme slangetje eruit! Nu zag ik zelfs dat Leonie het zielig vond voor me en morgen krijg ik een kraal voor mijn Kanjer-ketting, welke betekent dat ik een hele vervelende dag heb gehad.. En dat klopt voor wat betreft dat stomme slangetje.
 Hopelijk blijft die vannacht gewoon zitten en heb ik morgen minder last van. Misschien kan ik morgen zelfs weer fietsen, want papa zei dat hij zou zorgen dat ik vannacht friet met frikandellen en mayonaise via dat slangetje zou krijgen. Dan heb ik morgen weer wat energie en dan ziet de wereld en weer heel anders uit.
 
Nu ben ik moe en wil ik slapen! Weltrusten!
 

Commentaren

Blog post heeft op dit moment nog geen reacties.
Om een reactie te plaatsen moet u inloggen. Aan de rechterkant van de pagina kunt u een keuze maken uit inloggen met Facebook, LiveID, LinkedIn of OpenID.