21 april 2013

Categorie:  Reacties: 0

Wat is het weekend weer voorbij gevlogen!! Dat is misschien ook niet zo gek als ik elke avond zo vroeg slaap, maar toch.
 Vanmorgen heerlijk wakker geworden om 07.30u en toen bij papa in bed gaan liggen. Papa had mij mijn lievelings-DVD gegeven, zodat hij zich nog een keer kon omdraaien.

Zo hebben we samen nog lekker tot 10.30u op bed gelegen en elke verpleger die binnenkwam weer weggejaagd door even verstoord te kijken, waardoor de meeste uit zichzelf al zeiden: oh, ik kom straks wel even terug..
 
Om 10.45u zouden Mama, Morris en tante Inge komen, dus zijn we maar snel uit bed gegaan, alle slangen doorgespoten, beetje opfrissen, aankleden en als mama binnen komt net alsof doen dat we al een hele actieve ochtend gehad hadden.
 Helaas viel ik door de mand door de vouwen in mijn gezicht en het feit dat de “opfrisbeurt” niet genoeg was volgens mama. Mama had schijnbaar aan papa gevraagd of hij mij in bad wilde doen, maar we lagen zo lekker op bed dat we dat zijn “vergeten"...
 Mama was onverbiddelijk en ik moest toch in bad. Normaal gezien beleef ik er wel plezier aan, maar had er vandaag niet zo veel zin in. Niet dat het wat uitmaakte, maar dan heb ik dat maar gezegd..
 Na een flinke schrobbeurt werd ik poedelnaakt op bed gezet en anders vind ik het toch echt te warm in de ziekenhuizen, maar nu ineens niet meer! Brrr… Gelukkig was ik snel ingesmeerd met olie en mocht ik mijn nieuwe shirt en trainingsbroek aan. Voor mijn nieuwe vestje was het dan toch wel weer te warm.
 
Om 11.30u kwam een dokter met papa en mama praten, en hoewel ik niet precies snapte waarover het ging, zag ik wel dat papa en mama heel eventjes boos waren op de dokter. Gelukkig hebben ze het weer bijgelegd en zijn ze weer vriendjes ;-). Weliswaar is de afspraak nu gemaakt dat papa en mama een soort van hulpdokter worden, ofwel, er gaat geen medicijn meer in zonder dat papa of mama erbij zijn en weten wat het is.
Mooi, dan hoef ik me alleen te concentreren op “wat er wel of geen pijn doet” (zodat ik me de volgende keer kan verzetten, hoewel dat nutteloos is) en op het feit of ik wel mijn kralen krijg voor al die rotprikken enzo.
 
Vanmiddag zijn alle opa’s en oma’s geweest, wat een feest! De ene opa en oma waren bij Morris, mama en tante Inge in het Ronald Mac Donald huis en de andere bij mij. Daarna hebben ze geruild en hebben oma Zonnebloem en opa IJshockey Morris weer meegenomen naar huis. Ze hadden daar gebakken garnalen in knoflookolie en schijnbaar heeft Morris bijna alle garnalen opgegeten – ook die van opa en oma! Hij had zo’n honger, dat ze dachten dat wij Morris heel het weekend geen eten hadden gegeven, haha!
 Opa vrachtwagen en oma I-pad hebben gister schijnbaar heel ons huis schoongemaakt en zelfs alle ramen gewassen en weer eens alle speelgoed onder de bank vandaan getoverd. Ik denk dat er een heleboel spelletjes weer compleet zullen zijn bij terugkomst. SUPER!!
 
Dokter Dave heeft ons vanmiddag verteld dat als ik in de “dip” zit, ik 4 dagen koortsvrij moet zijn voordat ik naar huis mag. Als ik NIET in de “dip” zit, dan hoef ik maar 2 dagen koortsvrij te zijn.
 Aangezien ik vannacht nog bijna 40 graden koorts had en pas 2 dagen aan de antibiotica zit, denk ik niet dat ik in het begin van de week naar huis mag, maar aan de andere kant: er is niks zo veranderlijk als de berichtgeving… Nee, niet van Piet.. Juist, van het ziekenhuis!!
 Morgen hebben papa en mama een gesprek met Professor Hoogerbrugge, welke de rode-draad dokter is van mijn behandeling. Hij gaat hopelijk een beetje meer uitleggen over wat er op korte- en middellange termijn te verwachten valt en zijn visie geven op het verloop totnogtoe.
 
Relatief gezien ben ik best tevreden, hoewel ik natuurlijk liever dit helemaal niet gehad had! Op een paar vervelende momentjes na, kan ik eigenlijk niet zeggen dat ik het ziekenhuis als negatief ervaar en hoef daarom ook niet perse naar huis. Dat is vooral voor papa en mama fijn om te weten en volgens hen een voordeel van mijn leeftijd..
Ook Morris vermaakt zich kostelijk bij oma Zonnebloem en opa IJshockey en daarnaast ook zo nu en dan bij Benthe en Sterre. Morris vindt het alleen een klein beetje “vervelend” dat de uit de kluiten gewassen “puppy Mats” (die nu zo’n ~6 maanden is, maar zich nog niet beseft dat hij geen schoothondje meer is) hem zo leuk vindt en de hele tijd kusjes wil geven.. Komt tijd komt raad zullen we maar zeggen.
 
Tot zover maar weer! Ik slaap al, dus heb het uittypen even gedelegeerd aan papa.
 
Slaap lekker!
 

Commentaren

Blog post heeft op dit moment nog geen reacties.
Om een reactie te plaatsen moet u inloggen. Aan de rechterkant van de pagina kunt u een keuze maken uit inloggen met Facebook, LiveID, LinkedIn of OpenID.