24 april 2013 : eindelijk weer thuis van de eerste chemo !!

Categorie:  Reacties: 0

EINDELIJK THUIS!!! Vandaag kwam het verlossende woord: je mag naar huis en je hoeft jezelf volgende week woensdag pas te melden!
 

In eerste instantie dacht ik: JIPPIE!!! Maar meteen erna dacht ik: hmmm… geen pizza meer als ontbijt, geen chips meer als lunch, niet meer verwend worden door “mijn” 23 zusters, mijn mama en mijn bezoek. Vind ik dat wel leuk? Word ik er beter van?
Gelukkig zei mama meteen dat we maar voor een weekje naar huis gaan en dat ik daarna weer terug mag -> OK, dat hou ik wel vol..
 
Mama had meteen papa gebeld en die is extra vroeg van zijn werk weggereden, zodat we lekker op tijd thuis zouden zijn. Mama zou alvast beginnen met de paar spulletjes inpakken die er nog liggen, want de rest hadden papa en de opa’s en oma’s inmiddels al meegenomen. Het was dus niet meer zo veel..
Toen papa in het ziekenhuis aankwam, bleek het toch nog verassend veel te zijn!
-2 koffers;
-2 grote boodschappentassen;
-7 Albert Heijn tasjes.
De grote beer, 2 ballonnen, mama d’r eigen “handtasje” (waar je meer in kan stoppen dan in een Amerikaanse koelkast) en Faber zelf (want die wilde ook niet heel dat pokke-eind lopen) nog niet meegerekend.
Nou, ga d’r maar aan staan: familie Flodder checkt uit.. haha!
 
Een half uur later hadden we ook te horen gekregen dat papa z’n auto niet tot aan de ambulance ingang mocht rijden, zodat we eventueel alle spullen op een bed daar naartoe konden vervoeren.. flauw he!?
Gelukkig mochten we een tafeltje op wielen, wat uiteraard net iets te klein en instabiel was, lenen om alles naar de uitgang te brengen. Papa tilde mij naar buiten en mama heeft met Mascha (een pedagogisch medewerkster van de afdeling) de tafel naar buiten gerold.. Echt te erg!
 
Lekker op tijd weer weg zou je zeggen. Nou nee hoor, we moesten ook nog even een halve vrachtwagen aan spullen van de apotheek meenemen en die lagen natuurlijk nog niet klaar. Het meest belangrijke onderdeel (magnesium), moest nog “even” gehaald worden aan de andere kant van het ziekenhuis.
 
Pompiedom… Ineens kreeg ik een ingeving: tijd voor een ijsje!  En lekker dat ie was, hmmm!! Een grote Cornetto met chocolade.. Ik heb heerlijk op een bankje, in de zon, samen met papa en mama een ijsje gegeten. Dit is het goede leven zeggen papa en mama, die even lekker onbezorgd aan het meegenieten waren!!
 
Eenmaal thuis aangekomen ben ik even boven gaan kijken of mijn bed er nog stond, even buiten gekeken of mijn fietsbanden nog hard waren en toen ik de hele check gedaan had, kwamen opa IJshockey en oma Zonnebloem mijn broertje brengen. Ik wist wel dat ik iets mistte – mijn broertje!!
Opa en oma hadden ook lekker eten meegenomen, dus we konden direct met z’n allen aanschuiven!
 
Na het eten hebben papa en mama de kast met alle fotoalbums ontruimd en ingericht als apotheek. Ze hebben het telefoonnummer van papa ook bij de landelijke apotheek opgeschreven, voor het geval ze van een bepaald medicijn geen voorraad meer hebben.. dat kunnen ze dan even bij ons komen lenen ;-)
 
Nu lig ik lekker op bed, met al mijn oude- en nieuwe knuffels en niet te vergeten mijn mobiele sonde-voeding.
Heerlijk om nog even een weekje thuis te zijn met papa, mama en mijn broertje Morris, voordat chemo #2 gaat beginnen.
 
Oh ja, ik wil ook nog even iedereen bedanken voor alle mooie kaarten, knuffels en cadeau’s. Helaas hebben mijn papa en mama niet alles op mijn kamer gezet, want dan had ik een mooie reden gehad om nog niet te gaan slapen -> dan zou ik namelijk mijn slaapkamer niet meer in kunnen ;-)
 
Weltrusten allemaal, ik lig inmiddels heerlijk te dromen!
 

Commentaren

Blog post heeft op dit moment nog geen reacties.
Om een reactie te plaatsen moet u inloggen. Aan de rechterkant van de pagina kunt u een keuze maken uit inloggen met Facebook, LiveID, LinkedIn of OpenID.