4 april 2014 : TGIF - Thank God It’s Friday!!...

Categorie:  Reacties: 0

Lieve Jasper,
Als de grootte van een kraal zou uitbeelden hoe erg deze dag was, dan zou die groot zijn als jouw ster! Ik heb het vandaag tegen papa uitgeschreeuwd van de pijn en ik riep: DE PIJN IS 100!!! En in mijn begrippen is dat het ergste wat je kan overkomen.. en ik ben ECHT geen mietje!

Laat ik beginnen met het feit dat papa mij vanmorgen rond 07.00u vertelde dat mijn vriendinnetje Zoë helaas ook de strijd lijkt te gaan verliezen! Ik ben er echt een beetje door van slag, want ik snap dat Zoë nu een sterretje wordt, net al jij.
Zij is een heel lief meisje van 1,5 jaar met AML, die samen met mij in Nijmegen lag. Mijn mama en haar mama hebben veel tijd doorgebracht en hebben altijd gezegd dat Zoë en ik allebei oud zouden worden.
Er leek laatst nog hoop te zijn, toen de tumor goed leek te reageren op een bepaald medicijn uit Amerika, maar gister hebben ze het vernietigende bericht gekregen dat de tumor zeer agressief is en dubbel zo hard is teruggekomen in haar hoofdje.
Klinkt een beetje als een déjà vu vriend! Wat is het toch een misselijke ziekte die verdomde kanker!!
 
Wij kunnen niet wachten op de dag waarop we van alle kankersoorten kunnen zeggen dat het niet meer is dan een chronische aandoening waar goed mee te leven is of beter nog: 100% genezen zonder al te veel rommel in je lijf te hoeven krijgen.. Daar gaan we ons hard voor maken!
 
Vervolgens komt om 07.30u een net iets te chagrijnige zuster van het “bloedafname team” mijn bloed kwam afnemen om te onderzoeken voor de bacterie.. Dit bloed kan niet afgenomen worden uit de infusen, dus daarvoor moet geprikt worden. Op zich geen probleem, want mijn eigen (lieve) zuster had al Emla (lees: verdovende creme) op mijn huid gesmeerd.
Je raadt het al: ze prikt mij precies NAAST de verdoving -> SCHAAP!! En niet 1x, nee 3 of 4 keer heen- en weer trekken voordat ze eindelijk in de ader zat. Er kon nog net een “sorry vanaf”, maar twijfelachtig of ze het ook echt meende..
 
Ook goedemorgen dus!! Papa zei dat we verder een rustig dagje zouden hebben, want straks gaat de morfine aan en dag 1 van de laatste CH14.18 kuur kan beginnen.
Niet dus!
 
Tot vandaag hadden ze alleen het infuus in mijn linkse hand gebruikt en wilde ze de rechtse hand sparen voor de CH14.18. Toen ze vanmorgen eerst even vloeistof erin wilde laten stromen, kreeg ik HEEL VEEL pijn aan die hand. Niet een beetje, maar echt heel veel.
2 minuten later stond er een hele lieve mevrouw van het “infuus-team” en het kwam er op neer dat dit infuus te groot was voor mij en daarom zo irriteerde, maar tevens lekte het infuus want heel mijn pols was opgezwollen van de vloeistof!
Dat betekent: nieuw infuus en er was geen tijd meer om Emla te smeren, want de kuur moest binnen 15 minuten beginnen.
 
Blijkbaar kon deze lieve zuster niet zo goed tegen de “druk”, want ook zei moest 3 keer prikken om het infuus er goed in te krijgen. Gelukkig zagen we wel dat ze het ERG vervelend vond en ze kwam ook nog speciaal een sticker brengen om het goed te maken! Dat was heel lief!
Nu kan de rustige dag eindelijk beginnen.. het was inmiddels 10.00u en de morfine begon al een beetje te werken, dus eerst even slapen en daarna met vriend Mees (die tegenover mij op de kamer ligt – erg gezellig!) naar de speelkamer.
 
We waren allemaal een beetje lui en ik moest weer even wennen aan de morfine en CH14.18, dus we zouden na de middag gaan kijken. Niet dus!
 
Om 12.40u zei ik tegen papa dat ik last kreeg van de onderkant van mijn voeten en dat het heel pijn doet. Papa stelt voor om op de Morfine knop te drukken, want daar is die tenslotte voor!
Helaas, knop kapot en apparaat op storing - nu dus helemaal geen morfine meer!!
Op alarm gedrukt, maar duurde erg lang voordat de zuster kwam. Sacha (de mama van Mees) zag mijn papa al een keer geïrriteerd op de gang kijken of er geen zuster in de buurt was en ging even melden dat er haast bij was. Paar minuten later nog niks.
Ik krijste het inmiddels uit van de pijn en papa zag wel dat het echt heel serieus was. Dit was dus die zenuwpijn en laat nu net aan de onderkant van je voeten ALLE zenuwuiteinden zitten!! Het voelde echt als staan op HETE KOLEN.
 
Toen eindelijk de zuster kwam, zag ze dat het morfine apparaat kaduk was en er dus een ander moest komen. Het is inmiddels 13.20u en de pijn wordt alleen erger, maar gelukkig hangt de morfine er weer aan – hoewel papa al het gevoel had dat we deze achterstand moeilijk in kunnen halen.
 
De dokter heeft de algemene dosis verhoogd en de "dosis per druk op de knop" (die overigens maar eens in de 10 minuten werkt, zodat je niet oneindig kunt drukken).. Ze zegt dat als het na 3 effectieve dosissen niet beter is, we haar moeten roepen.
20 minuten later en 3 keer gedrukt te hebben is het nog NIKS beter en gil ik het nog steeds (letterlijk!) uit van de pijn. Nu inmiddels een uur pijn en papa die trouw mijn voeten masseert!
Tot overmaat van ramp komt ook nog eens mijn sonde uit de neus van het gillen, dus kunnen ze ook bepaalde medicijnen niet geven.
 
De dokter heeft inmiddels besloten om een “emergency dosis” van 1mg te bestellen, wat gelijk staat aan 4 keer drukken op de knop. Deze zou vrij snel boven moeten zijn, maar we zijn toch al weer 30 minuten verder. Gelukkig is papa trouw op de knop blijven drukken en vooral mijn voeten blijven masseren, want pas na 1,5uur en 10 keer drukken is de pijn EINDELIJK onder controle!
NU BEN IK ER ECHT KLAAR MEE!! Eindelijk kon ik gaan slapen, zodat deze dag maar snel voorbij is.
 
Mama en Morris kwamen rond 17.30u met het eten en ik lag nog te slapen. Helaas moest het slangetje nog terug in mijn neus, zodat ik de anti-allergische medicijnen kan krijgen voor de kuur en de GM-CSF -> heel belangrijk. Nog even in de houtgreep dus en gelukkig hadden mijn “volleerde” papa en mama de slang er snel in zitten!
 
De volgende uitdrukking is waarschijnlijk maar zelden zo toepasselijk, maar vandaag zeker: TGIF (Thank God It’s Friday!!).
 
Slaap lekker vriend
 

Commentaren

Blog post heeft op dit moment nog geen reacties.
Om een reactie te plaatsen moet u inloggen. Aan de rechterkant van de pagina kunt u een keuze maken uit inloggen met Facebook, LiveID, LinkedIn of OpenID.