6 december 2013 : Korte update

Categorie:  Reacties: 0

Lieve Jasper,
We zijn inmiddels zo’n 2 weken in Philadelphia en nu kan ik wel zeggen dat we onze draai gevonden hebben. Er zijn heel veel leuke dingen te doen voor kinderen, maar het leukste vinden wij het Please Touch Museum en de Smith memorial playground and playhouse..

Ook doen we regelmatig een spelletje – aangezien het spel van “kikker in de dierentuin” is aangekomen. Dat was een cadeautje van school, zodat ik in Amerika ook nog wat leerzaams kan doen. Ook hebben Juf Marieke en Juf Wil nog een aantal spelletjes gemaakt van Sinterklaas en over de winter, wat ik ook erg leuk vind.
 
Eerlijk gezegd is de gekte van Sinterklaas een beetje aan ons voorbij gegaan hier, want sinds Thanksgiving staat alles hier al in het teken van de Kerstman.
Aangezien Sinterklaas hier toch niet komt, richten wij onze pijlen op Santa Claus. Daarvoor zijn we nu een brief in het Engels aan het schrijven dat wij nieuw zijn in Amerika en dat hij ons niet vergeet..
 
Toen mama met tante Inge naar NY was, hebben wij lekker 2 dagen met papa spelletjes kunnen doen, pizza met friet gegeten en naar Please Touch geweest.
Bij het Please Touch hebben ze alle soorten speelgoed in het GROOT!!! Ze hebben daar bijv. heel veel auto’s waar je in kunt zitten, echte kraanwagens die je kunt besturen, verkleden als astronaut en raketten afschieten, boten laten varen in een parcours van water, te veel om op te noemen.
Gelukkig hebben papa en mama meteen een abonnement genomen, zodat we zo vaak erheen kunnen als we willen.
 
Vandaag moet ik naar het ziekenhuis om de Insuflon in te laten brengen, zodat papa en mama a.s. zondag kunnen beginnen met de medicijnen geven voor de eerste kuur. Een Insuflon is een soort van infuus, wat in mijn bovenbeen geprikt wordt en daar blijft zitten. Papa en mama kunnen dan de naald voor de medicijnen in dit infuus spuiten ipv telkens te moeten prikken.
Het andere medicijn (Vitamine A zuur), dat we vanuit NL hebben meegekregen, begint pas over 1,5 week – 2 dagen na de eerste kuur in het ziekenhuis.
 
Op het moment van schrijven is nog niet bekend wat er nu precies met Zoë aan de hand is, maar ze was echt net genezen verklaard van haar AML (leukemie) en nu lijkt er ook iets in haar hoofdje te zitten. Wij zijn er allemaal erg mee bezig hier, want Zoë heeft toch wel een speciaal plekje bij mij, net zoals Jill bij mama!!
 
Daarnaast bereikte ons vanmorgen het verschrikkelijke bericht van Go for Roan. Roan is 3 dagen geleden aangekomen in Amerika, om dezelfde behandeling te ondergaan als ik.
De laatste 2/3 weken was Roan al een beetje ziek, maar ze hadden op 16 november nog de laatste scan in NL gehad, waarop niks te zien was – ofwel schoon.
In Amerika werd Roan echt heel erg ziek en het blijkt dat de Neuroblastoom met vernietigende kracht is teruggekomen. Zijn hele rechterhelft zit vol met kanker en hij wordt in slaap gehouden om “zo comfortabel mogelijk” te sterven. ONGELOFELIJK!!!
Wij wensen de ouders en familie van Roan dan ook heel veel sterkte toe in deze verschrikkelijke periode, waarbij ze dan ook nog eens niet in hun eigen vertrouwde omgeving zijn… pfff.
 

Commentaren

Blog post heeft op dit moment nog geen reacties.
Om een reactie te plaatsen moet u inloggen. Aan de rechterkant van de pagina kunt u een keuze maken uit inloggen met Facebook, LiveID, LinkedIn of OpenID.