28 juni 2013 : Waarom mama?

Categorie:  Reacties: 0

Als het goed is moet ik nu ongeveer in zijn dip zitten. Wat een gek woord eigenlijk, ik ben eigenlijk zo fit als wat! Papa en mama hadden een kaartje gekregen van het “rooie fietsje ziekenhuis” dat ik maandag 8 juli weer moet komen voor chemo #5.

Leuk dat ik weer mag gaan!!!! Alleen dat moet ik weer aan de paal vast en dat vind ik wel jammer. Gelukkig is het nog niet zover en kan ik nog lekker spelen, eten zoveel als ik wil!
Dat eten doe ik wel weer goed. Heb ook weer lekker honger. Dinsdag durfde ik eigenlijk niet te eten en zei tegen mama dat ik bang was om te spugen als ik weer ging eten. Mama heeft gezegd dat ik daar niet bang voor hoef te zijn. Mijn buikje (slijmvliesjes) zijn alweer wat beter en dan is het allemaal opgelost... En mama had gelijk! Ik vind alles weer lekker. Fijn dat mijn mama altijd, maar dan ook altijd gelijk heeft
 
Gisteren was ik lekker met Morris aan het bankduiken en toen voelde ik ineens dat mijn slangetje niet goed zat. Mama keek en zag dat hij niet op de juiste lengte zat. Ze wilde hem terugduwen. Ik wilde ook stoer zijn en heb gezegd dat ik het zelf wel doe! En het lukte, jippie, het lukte!! Ik heb hem zelf weer 20 cm terug in mijn neus geduwd. Toen hoefde er dus geen zuster met de witte jas van de thuiszorg te komen. Die vind ik namelijk niet zo leuk, want ze komen altijd voor stomme dingen.... Maar als ze dan komen zwaai ik altijd heeeeel lang naar ze, zolang dat ik ze niet meer kan zien en ze dus ook niet meer terug komen. En gisteren en vandaag heb ik zelf mijn neupogen injectie in mijn been gedaan. Mama deed het naaldje erin en ik spoot en klopte op mijn been, omdat het toch wel een beetje prikt. Maar jippie, ook gelukt! Dadelijk kan ik alleen naar Amerika....O nee dat wil ik toch maar niet.
 
Verder begin ik mezelf toch meer af te vragen waarom ik eigenlijk in slangetje in mijn neus, een slangetje uit mijn borst, en een insuflon in mijn been heb? Mama probeert dit uit te leggen, maar blijft toch gek. Andere kindjes hebben dit toch niet? Mama zegt dat ik dan beter kan worden. Maar ik voel mezelf vaak helemaal niet ziek.... Ik doe maar gewoon wat papa en mama goed voor me vinden. Als Morris dan gel in zijn haren krijgt, vraag ik dit ook altijd aan mama. Ik vergeet gewoon ooit dat ik geen haartjes meer heb. Maar mama doet altijd gel in mijn haar en zegt dat ik een mooi kapsel heb! Lief he?
 
Vandaag zijn we lekker met dit mooie weer( uhum) wezen barbiekieuwen bij opa en oma I-pad. Tante Siona was er ook! Ik heb lekker 3 stukken vlees op. Dit moet ook wel, want opa en oma hadden 50 stukken vlees gehaald voor 4 grote mensen en 2 kleine mensen. Maar wel lekker!
 Nu lig in lekker in mijn bedje, maar Morris wil niet stoppen met praten....Dus dan kan ik ook niet slapen. Maar ik hou van mijn ravot-broertje! Tja, broertje....we zijn bijna even groot..... En aangezien ik nu even niet kan groeien door de chemo en Morris wel, zou het zomaar kunnen dat hij groter gaat worden. Maar ik ben altijd nog ouder en mag naar school straks!!!!
 
Fijne avond grote mensen!
 

Commentaren

Blog post heeft op dit moment nog geen reacties.
Om een reactie te plaatsen moet u inloggen. Aan de rechterkant van de pagina kunt u een keuze maken uit inloggen met Facebook, LiveID, LinkedIn of OpenID.