26 maart 2013

Categorie:  Reacties: 0

Gister kwam het slechte nieuws, totale schok en ongeloof: Faber heeft een tumor, ter grootte van 8cm in zijn lever, op de longfoto is verstoord weefsel te zien naast de long en dan uiteraard de bult in z'n nek die ons triggerde.. Zo, daar mag je het dan mee doen!

Vanaf dat moment zit je in een achtbaan in het donker, waarbij we nu nog niet eens het besef hebben hoever de karretjes al omhoog getrokken zijn -> ofwel, we hebben geen idee wanneer we in de vrije val gaan komen, laat staan dat we weten hoe dat mogelijk afloopt.
 
Dit soort dingen gebeuren toch alleen bij anderen? De "ver van ons bed show"? Nee, het kwartje begint, voor zover dat überhaupt kan als je in de "survival mode" zit, toch wel een beetje te vallen.
 Wij zijn overgeleverd aan de medici, gelukkig op de plek waar ze gespecialiseerd zijn in kinderkanker. Komende weken (daar hebben ze het nu al over) zullen ze hier in Nijmegen, Radboudt, de diagnose stellen, behandelplan maken en de behandeling opstarten.
 Nu maar hopen dat onze doktoren bij ons Faber optimaal presteren en dat we gezuiverd blijven van eventuele schoonheidsfoutjes.
 
Frustrerend / slopend is het wachten, geduldig, aardig blijven tegen de 20e dokter die even moet voelen, voor de 5e keer echo wil maken, het infuus er scheef insteekt en gewoon helemaal NIKS kunnen doen om Faber beter te maken of iets van zijn (toekomstige) pijn weg te kunnen nemen.
 
Morgen gaan ze een stukje weefsel uit de hals halen en waarschijnlijk direct een MRI scan maken. Hopelijk weten we dan snel meer.
 
Slaap lekker allemaal en geef elkaar en de kids vooral nog maar eens een dikke knuffel!

Commentaren

Blog post heeft op dit moment nog geen reacties.
Om een reactie te plaatsen moet u inloggen. Aan de rechterkant van de pagina kunt u een keuze maken uit inloggen met Facebook, LiveID, LinkedIn of OpenID.